رفقا مسعود احمدزاده، کرامت دانشيان، اميرپرويز پويان و مهرنوش ابراهيمی همگی مشعلهايی فروزان در آسمان فعاليتهای سياسی در ديار ما بودهاند. همگی آنان با استقامتی که در پيش گرفتند به من نشان دادند که میتوان چون سروی مقاوم ايستاد و خم نشد. هر زمان که در راه مبارزه حس کردهام که میتوانم به يأس درآيم، کافی بوده که به آنها، انديشه آنها و راه آنان فکر کنم و بدينگونه ابرهای مرگبار نوميدی را پس بزنم.
